Στην αυλή του Καμπεθόν

Ένα χρόνο πριν. Ραντεβού μ’ έναν φίλο, κάπου στα Εξάρχεια. Μετά από μαραθώνιο καφέ και σερφάρισμα στο internet, κατηφορίσαμε προς την πλατεία.
– Πού θα πας τώρα; τον ρώτησα.
– Για φαγητό, μου απάντησε.
– Πού;
– Στο Καμπεθόν, για σαλάτα κι ό,τι προκύψει. θα ‘ρθεις;

Και πήγα. Ευτυχώς.
Κι έκτοτε, έγινε το στέκι μου. Για πολλούς λόγους.
Για την φιλική του ατμόσφαιρα. Για τους τετράποδους φίλους μας που είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι.
Για το νεοκλασικό του στιλ στο εσωτερικό του. Για την υπέροχη αυλή του με χαλικάκι, ψηλά δέντρα, αγιόκλημα, αιώρες, λαμπάκια και μικρά τραπεζάκια. Για τον ψαγμένο του κατάλογο με τιμές κρίσης. Για την αίσθηση ότι είσαι σε μια Αθήνα άλλης εποχής, σε μια γειτονιά όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και σηκώνουν ο ένας στον άλλον τα ποτήρια τους.

Αν το επισκεφτείς, αυτά που επιβάλλεται να δοκιμάσεις είναι η χωριάτικη με τηγανητή φέτα, οι ανθοτυροκεφτέδες και το κοτόπουλο με ούζο!

PS : Καμπεθόν, σημαίνει, ξεροκέφαλος!…

Have fun – και να θυμάσαι : το καλοκαίρι είναι παντού!

 

  • athens_roll(4)
  • IMAG0228_1
  • IMAG0229_1
  • IMAG0314_1

 

Απάντηση