Βαρυμπόμπη… και άγιος ο Θεός!

Απο χτές το βράδυ είχα στο μυαλό μου τη σημερινή έξοδο. Επεξεργαζόμουν προορισμούς, τελικά η απόφαση ήταν Υμηττός!! Απο κέντρο και μέσω Καισαριανής θα ανέβαινα το βουνό και όσο πήγαινε. Το φιλόδοξο πλάνο ήταν οι κεραίες αλλά δεδομένου του αέρα όπου πάνω απο την Καλοπούλα και να έφτανα καλά θα ήταν!!! Τα πράγματα όμως αλλάζουν γρήγορα και μέχρι να φάω πρωινό (κατά τις 9:30) ένα τηλέφωνο απο τον φίλο και συνοδοιπόρο Κώστα μου άλλαξε τα πλάνα (για καλό βέβαια) «πάμε Βαρυμπόμπη» αποκρίθηκε. Δεν υπήρχε θέμα για διαφωνία. Καλύτερα Βαρυμπόμπη με παρέα παρά Υμηττό και μόνος!! Μια και δυό ετοιμάστηκα και βγήκα, ο καιρός καλός για ποδήλατο (αυτή την εποχή τουλάχιστον), 9°C αρκετό ήλιο και λίγο αέρα. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον γιατί μέχρι να φτάσω Άνω Λιόσια ο αέρας είχε δυναμώσει.

Ξεκινήσαμε με καλή διάθεση δεδομένου των ημερών αποχής και των δύο μας απο μια καλή (μεγάλη) χιλιομετρικά διαδρομή. Όσο πηγαίναμε τόσο αυξανόταν ο αέρας με αποκορύφωμα την Τατοίου. Τι και αν πηγαίναμε ο ένας πίσω απο τον άλλο,τι και αν αλλάζαμε θέσεις. Ο αέρας μας κράταγε σταθερά στα 20 χαω. Η σωτηρία ήρθε στην Βαρυμπόμπη όπου μετά απο την στροφή αριστερά απο την Τατοίου για την κεντρική πλατεια της Βαρυμπόμπης, είχαμε το αέρα σχεδόν πίσω μας και μπόλικα δέντρα να τον ελαχιστοποιούν. Μπαίνοντας στην πλατεία, οι μυρωδιές απο τις ταβέρνες ήταν κάτι παραπάνω απο μεθυστικές. Ο πειρασμός για στάση ήταν μεγάλος, αλλά και το κρύο τσουχτερό (8°C) και η οποιαδήποτε στάση θα έριχνε την θερμοκρασία μας μιας και ήμασταν και αρκετά ιδρωμένοι απο τα ήδη 20χλμ, οπότε συνεχίσαμε χωρίς στάση προς την επόμενη πλατεία, αυτή των Θρακομακεδόνων. Φτάνοντας, ο αέρας είχε δυναμώσει κι άλλο, αλλά απο εκεί και μετά η διαδρομή κατηφορίζει προς την σχολή της αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα επιτρέποντάς μας να φτάσουμε ταχύτητες μέχρι 60 χαω. Απο εκεί και πέρα ο δρόμος μπαίνοντας στο Μενίδι είχε αρκετά αυτοκίνητα μιας και τα μαγαζιά βρίσκονται σε εορταστικό ωράριο οπότε η ταχύτητα έπεσε σε φυσιολογικά επίπεδα, τα δύσκολα είχαν έτσι και αλλιώς περάσει και η κατηφόρα συνεχιζόταν. Άφησα τον Κώστα και μπήκα στο Ίλιον χωρίς να κουβαλάω ιδιαίτερη κούραση απο την διαδρομή, η οποία ολοκληρώθηκε τελικά συμπληρώνοντας 37,7 χλμ με 22 χαω μέση ταχύτητα (μ.ω.τ) σε 1 ώρα 42 λεπτά (1:42′). Ήταν η πρώτη «καλή» χειμωνιάτικη βόλτα κυρίως λόγο της αντιξοότητας του καιρού (αέρας) σε μια διαδρομή που έχει επαναληφθεί αρκετές φορές αλλά ποτέ καταχείμωνο!


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/tkapgr/public_html/_www.athenswalk.gr/wp-content/themes/wp_dolce5-v1.1/part-related-posts.php on line 8

Απάντηση